Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

Οι εμπειρίες ενός Γιατρού

Γράφτηκε από τον/την Δρ. Χαρίλαος Καβάκας, Δ/ντης Παθολογικής Κλινικής

 

"Τρεις φορές απέτυχα"
Τρεις μέρες πριν από τα Χριστούγεννα και το Νοσοκομείο είναι ντυμένο στα γιορτινά του. Τα χριστουγεννιάτικα δένδρά στολισμένα σ' όλους τους ορόφους και σ' όλες τις Κλινικές. Οι ευχές του προσωπικού και των ασθενών δίνουν και παίρνουν. Όμως και η ιατρική και νοσηλευτική εργασία βρίσκεται στο φόρτε. Είναι η επόμενη μέρα της Γενικής Εφημερίας και το Νοσοκομείο είναι γεμάτο από καινούργια περιστατικά. Μεγάλη ποικιλία από βαριές, μέτριες ή και ασυνήθιστες περιπτώσεις. Η επίσκεψη στους θαλάμους, τέτοιες μέρες είναι πολύωρη και κουραστική μέχρι εξουθενωτική.

Πρέπει να δεις τον κάθε καινούργιο ασθενή ξεχωριστά. Να συζητήσεις τη διαφορετική διαγνωστική με τους συνεργάτες σου και να αποφασισθεί η συνέχιση του εργαστηριακού ελέγχου και η θεραπευτική αντιμετώπιση.
Ένας ασθενής γύρω στα 40, με μαύρη περιποιημένη γενειάδα τραβά την προσοχή όλων μας. Μας υποδέχεται με χαμόγελό και δηλώνει κατηγορηματικά: Δεν τα κατάφερα να πεθάνω και αυτή τη φορά... Δύο φακελάκια ποντικοφάρμακο πήρα και δεν έγινε τίποτε. "Ο,τι είχα να κάνω, το έκανα. Έζησα τη ζωή μου και δεν μένει τίποτε άλλο"
Η εξωτερική εμφάνιση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βαθιά, εσωτερική απογοήτευση και τη μελαγχολία... Δεν φαίνεται πρόθυμος να εκθέσει την προσωπική του ζωή, μπροστά στους συνεργάτες μου. "Σε ένα τέταρτο περίπου θα βρίσκομαι στο γραφείο μου. Αν θέλεις έλα να τα πούμε" Στην πρόταση μου απάντησε καταφατικά. Βρισκόμαστε ήδη προς το τέλος της επίσκεψης των ασθενών.

Κτυπάει διστακτικά την πόρτα του γραφείου μου. Κάθεται άβολα και κοιτάζει με κάποια αμηχανία στο πρόσωπο.
"Είσαι νέος και γερός και θα πρέπει να ζήσεις. Αν περάσεις από τους θαλάμους της Κλινικής θα δεις αρρώστους 90 και 97 ετών που θέλουν να ζήσουν και προσπαθούμε να βελτιώσουμε την ποιότητα της ζωής τους. Δεν είναι κρίμα εσύ, να καταστρέψεις τη ζωή σου ;"

"Έζησα τη ζωή μου έντονα. Είχα μεγάλες επιτυχίες αλλά και συμφορές. Από τα 14 εργάζομαι. Είμαι τεχνίτης μαρμάρου και πλακιδίων. Έκανα χρυσές δουλειές. Σε κάποια φάση, αλλάζοντας εργασία, άνοιξα τέσσαρα μπαρ και έβγαζα ένα εκατομμύριο την ημέρα. Δούλεψα και στην Αμερική. Πέρασαν από τα χέρια μου, πάνω από ενάμιση δισεκατομμύρια δραχμές. Όμως, όπως τα κέρδιζα; έτσι και τα ξόδευα. Τώρα δεν έχω τίποτα. Παντρεύτηκα στα 20 και χώρισα μέσα σ' ένα χρόνο. Ξαναπαντρεύτηκα στα 25 και χώρισα μέσα σε δέκα χρόνια. Έχω ένα γιο από τον πρώτο γάμο και μία κόρη από το δεύτερο. Έχω πολύ καλές σχέσεις με τα παιδιά μου. Ο γιος έχει πολύ καλά οικονομικά από την μάνα του. Για την κόρη μου, έφτιαξα ένα διαμέρισμα και της το έδωσα. Τώρα δεν έχω τίποτα.

Τελευταία, άρχισα να δουλεύω πάλι στα μάρμαρα. Έβγαλα κάποια χρήματα.

Aρχισα και μια καινούργια σχέση, αλλά εκεί που όλα πήγαιναν καλά και ετοιμάζαμε το σπίτι μας, όλα πήγαν στραβά. Έπαθα ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα. Γεμάτος αίματα, αλλά δεν πέθανα. Θα τέλειωναν τα βάσανα. Μου κλέψανε την BMW και τα εργαλεία της δουλειάς μου. Η κοπέλα μου, μετά από αυτά, άλλαξε δρόμο και μου ζητάει ενάμιση εκατομμύριο ως αποζημίωση. Οι γονείς μου με αγαπούν. Είναι ηλικιωμένοι και εγώ ντρέπομαι να ζω σε βάρος τους. Τις προάλλες; πήρα ένα πιστόλι και σημάδεψα το κρόταφο μου δύο φορές, αλλά και αυτό μπλόκαρε. Και τώρα, δύο φακελάκια δηλητήριο και δεν έκαναν τίποτε. Τρεις φορές προσπάθησα και δεν τα κατάφερα να πεθάνω."

Ένα άνοιγμα καρδιάς. Ένας έντονος ψυχικός πόνος. Ένας χείμαρρος εξομολόγησης. Ακολουθεί σιωπή για λίγες στιγμές. Ένας χρυσός σταυρός κρέμεται στο λαιμό του και μου δίνει την αφορμή να του πω δύο λόγια δείχνοντας το σταυρό.
"Ξέρεις τι σημαίνει ο σταυρός, και σε τρεις μέρες θα γιορτάσουμε τη γέννηση του Xριστoύ. Ο Χριστός από αγάπη για σένα και για μένα ήρθε εδώ κάτω στη γη μας. Ήρθε για να σηκώσει το βάρος της αμαρτίας και της ενοχής μας. Ήρθε και πέθανε στο σταυρό και αναστήθηκε για να μας ελευθερώσει από τη σκλαβιά και να μας χαρίσει αιώνια ζωή. Ο Θεός σε αγαπά και θέλει να ζήσεις αυτή την ζωή και την αιώνια μαζί Του"

"Το ξέρω ότι η αυτοχειρία είναι αμαρτία... Και η μητέρα μου πως θα το σήκωνε! Θα πεθάνει από τον πόνο της"
Τα μάτια βουρκώνουν για πρώτη φορά. Ακολουθεί ολιγόλεπτη σιωπή.
"Οι γονείς σου σε αγαπούν. Με τα παιδιά σου έχεις καλές σχέσεις. Πάνω από όλα ο Θεός σε αγαπά και θέλει να ζήσεις. Τρεις φορές δεν επέτρεψε να πεθάνεις. Σου δίνει μια ακόμη ευκαιρία να αρχίσεις μια καινούργια ζωή." Δείχνοντας την Καινή Διαθήκη που βρίσκεται επάνω στο γραφείο μου του λεω: "Πάρε μία Καινή Διαθήκη. Διάβασε με προσοχή και ο Θεός θα σου δείξει πώς πρέπει να ζήσεις. Μέχρι τώρα, βλέπεις τη ζωή από τη μαύρη της πλευρά. Είναι καιρός να αλλάξεις προοπτική. Να δεις και την άλλη πλευρά. Η ζωή είναι όμορφη μαζί με τον Χριστό"
"Έχω ένα ευαγγέλιο και το κρατάω πάντοτε κάτω από το μαξιλάρι μου." "Πολύ καλά κάνεις που το έχεις, όμως, άνοιξέ το και θα σου μιλήσει ο Θεός" Σηκώνεται σιγά-σιγά και με αποχαιρετάει ευγενικά.
"Ευχαριστώ για το χρόνο που διαθέσατε για μένα"

 

Sunday the 26th. Copyright Greekphone.org