Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

Είσαι ένα δημιούργημα του Θεού μοναδικό. Δεν υπάρχει άλλος άνθρωπος απόλυτα όμοιος με σένα. Κι αυτό είναι αλήθεια για τον καθένα μας. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου σου, η φωνή σου, τα δακτυλικά σου αποτυπώματα, και γενικά τα φυσικά και τα ψυχικά γνωρίσματα που αποτελούν την προσωπικότητά μας, ανήκουν αποκλειστικά στον καθένα μας έτσι που κανείς από μας να μη μοιάζουμε με τον άλλο. Και όμως!

 

Ο Λούθηρος όταν άρχισε να ερμηνεύει τις 10 εντολές άρχισε με την φράση «Οφείλουμε να Σε φοβόμαστε (σημαίνει να σε λογαριάζουμε και να σε υπολογίζουμε στην ζωή μας) και να Σε αγαπούμε»  «Πρέπει να φοβόμαστε τον Θεό και να Τον αγαπούμε ».

Οι άνθρωποι της εποχής του Λούθηρου φοβόντουσαν τον Θεό όχι με την πάρα πάνω έννοια. Ξέρανε  απλώς την αυστηρότητά Του, και είχανε πειραματισθεί την οργή Του όσον αφορά την αγιότητα Του.

 

Δεν είναι υπερβολή, ούτε λογοτεχνικό τέχνασμα, ούτε μια τρελή κουβέντα, το να πει κανείς, πως, ένα δίλημμα προβάλλεται μπροστά στην ζωή της ανθρωπότητας, στη ζωή του κάθε ανθρώπου: Χριστός ή χάος.

 
 
Η Αγία Γραφή δεν είναι μόνο το βιβλίο της ιστορίας, αλλά και το βιβλίο της προφητείας. Η Βίβλος λοιπόν, μας μιλάει προφητικά για τους έσχατους καιρούς, για καιρούς κατά τους οποίους η ιστορία θα πάρει στροφή προς νέες κατευθύνσεις, ο άνθρωπος θα ζήσει ανείπωτες θλίψεις, και θα οδηγηθεί τελικά στην καταστροφή. Η Αγία Γραφή μας δίνει προφητικά όλα τα σημάδια που θα προηγηθούν μέσω στην ζωή του ανθρώπου και στην ιστορία πριν το γεγονός αυτό λάβει χώρα. Ονομάζει δε τα σημάδια αυτά, σημεία των εσχάτων καιρών.

 

Όπως είναι φυσικό κάθε αρχή του έτους, άθελά μας ή όχι. σκεπτόμαστε τον χρόνο που πέρασε. Τις ελπίδες μας που πραγματοποιήθηκαν ή όχι, τις θλίψεις και τις στενοχώριες που μας πρόσφερε. Ίσως σε κάποιους να συνέβηκε και κάτι συγκλονιστικό που το σκέφτονται επί μακρόν ... Βλέπουμε τώρα μπροστά μας τον νέο χρόνο που πέρασε; Ποιος δεν νιώθει ότι τα πόδια μας δεν πατάνε στο έδαφος στέρεα; Είναι αλήθεια ότι ταξιδεύουμε μέσα στον χρόνο. Είναι αλήθεια ότι το ταξίδι μας είναι πολυτάραχο. Οπωσδήποτε όμως υπάρχει σκοπός στο ταξίδι και τέρμα...

 

"Πέθανε δε ένας πλούσιος και θάφτηκε. Και μέσα στον Άδη, καθώς ύψωσε τα μάτια του, ενώ βρισκόταν μέσα σε βάσανα, βλέπει από μακριά τον Αβραάμ, και τον Λάζαρο στην αγκαλιά του κι αυτός, αφού φώναξε, είπε: Πατέρα Αβραάμ, ελέησέ με..." (Το Κατα Λουκάν Ευαγγέλιο 16). Η φωνή του πλουσίου, όταν βρέθηκε κάτω στον Άδη, δεν εισακούστηκε όπως μας λέει η ιστορία. Κι εκείνος ήρθε στον εαυτό του κάποια στιγμή, κι εκείνος έκραξε κλαίγοντας και παρακαλούσε, ελέησέ με, όμως η ευκαιρία που του δόθηκε όταν ζούσε σ΄ αυτή την ζωή είχε περάσει, τώρα ήταν αργά...

Thursday the 26th. Copyright Greekphone.org