Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

«Εάν λοιπόν ο Υιός (ο Ιησούς Χριστός) σας ελευθερώσει όντως ελεύθεροι θέλετε είσθε» Ιωάν. 8/η 36. Είσαι ελεύθερος Φίλε; Ίσως παραξενευτείς με τη τούτη την ερώτηση. Ίσως ακόμη να ξεσηκωθείς και δίκαια να πεις: «Δούλος δεν γίνηκα ποτέ». Έχεις δίκαιο. Το συναίσθημα της ελευθερίας είναι τόσο έντονο μέσα σου και το αγαθό της ελευθερίας τόσο επιθυμητό, που δεν θέλεις ούτε και να το σκεφθείς, πως σου λείπει. ΄Αλλά όμως μη βιάζεσαι να σκεφθείς έτσι. Το ίδιο ξεσηκωθήκανε κάποτε και οι Ιουδαίοι σε μια συνομιλία τους με τον Ιησού. Αλλά ο Ιησούς τους έδειξε ότι η σκλαβιά δεν είναι μόνο φυσική, αλλά είναι και η υποταγή του ανθρώπου στην αμαρτία.

Χιλιάδες στρέμματα δάση έχουν καταστραφεί και συνεχίζουν να καταστρέφονται. Χωριά απειλούνται από της φωτιές. Φοβισμένοι άνθρωποι προσπαθούν να προστατέψουν τα υπάρχοντά τους. Η ατμόσφαιρα έχει γεμίσει με μαύρο καπνό. Ακούμε ειδήσεις και βλέπουμε τραγικές εικόνες από εγκλωβισμένους ανθρώπους. Ο αριθμός τον θυμάτων είναι τεράστιος. Ο πόνος είναι μεγάλος.

 

Δεν υπάρχει, νομίζω πιο πετυχημένη απεικόνιση της εποχής μας από το απλωμένο χέρι που ζητάει, που ζητιανεύει. Λέει τόσα πολλά και τα λέει κατευθείαν στην καρδιά μας. Εικόνες παρόμοιες υπάρχουν άφθονες. Γέρικα χέρια που τρέμουν, με δέρμα που κάνει πλισέδες πάνω στα κόκαλα, χέρι που κρατά μαχαίρι, χέρια που στάζουν αίμα. Άλλοτε πάλι, χέρια που κρατούν λουλούδια, χέρια πιασμένα στα σιδερένια κάγκελα της φυλακής, χέρια που κρατούν αδύναμα ένα ξύλινο μπαστούνι, κάποια φθαρμένη πατερίτσα. Όμως το απλωμένο χέρι, το άδειο χέρι της αναζήτησης, είναι η πιο τραγική περίπτωση. Φανερώνει το δράμα της αναζήτησης.

Πόσο ελκυστική είναι η αγγελία! Αφορά κάθε ανθρώπινη καρδιά, γιατί ο άνθρωπος πλάστηκε για την ευτυχία, όπως το ψάρι για το νερό. Η πείρα μας όμως δίνει μια απελπιστική απάντηση. Οι άνθρωποι ζητούν αδιάκοπα την ευτυχία χωρίς ποτέ να την βρουν. Ακολουθούν διάφορες υποσχέσεις τρέχουν εδώ κι εκεί, αγωνιούν να αποκτήσουν και διαπιστώνουν πάντοτε ότι αυτό που βρήκαν, δεν είναι παρά μια σκιά. Δεν σταματούν όμως αδιάκοπα την αναζητούν. Διακρίνουν μερικές φορές κάποιο ομοίωμα της και τρέχουν, λαχανιάζουν, ξοδεύουν αλλά διαπιστώνουν ότι κι αυτή την φορά έκαναν λάθος στην αναζήτησή τους. Ετσι κυλάει η ζωή τους μ΄ ένα αδιάκοπο κυνηγητό της ευτυχίας αλλά και μια συνεχή διάψευση. Πού οφείλεται αυτό το γεγονός;

Πριν είκοσι περίπου αιώνες πολέμησε ένας για σένα, προτού ακόμη γεννηθείς. Πολέμησε ένα σκληρότατο αγώνα, έναν αγώνα στον οποίο τραυματίστηκε και έχυσε αίμα και προχώρησε ακόμη περισσότερο: “Πέθανε”! Ο αγώνας εκείνος ήταν για σένα! Εκείνος έχυσε αίμα για να κανονίσει τη τύχη της ψυχής σου! Αυτός ο ήρωας που σε είδε δια μέσου των αιώνων και σε αγάπησε, είναι ο Ιησούς Χριστός!

Σε κάθε εποχή, από τότε που δημιουργήθηκε ο άνθρωπος και μέχρι σήμερα υπήρξαν πάντοτε δύο κατηγορίες ανθρώπων. Οι ένοχοι κι΄ αυτοί που δεν είναι ένοχοι, οι λυτρωμένοι και οι αλύτρωτοι, οι αμαρτωλοί και οι άγιοι. Πάντοτε υπήρξαν δύο κατηγορίες. Αυτό θα πρέπει να σε προβληματίσει. Γιατί, πρέπει να ρωτήσεις τον εαυτόν σου σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκεις ; Είσαι λυτρωμένος ή δεν είσαι ;

Εμείς οι Έλληνες λατρεύουμε τη λευτεριά.              
 Η ιστορία μας το λεει, ότι στο παρελθόν σαν φυλή σκλαβωθείκαμε αρκετές φορές, μα ποτέ δεν μείναμε σκλάβοι. Κάθε φορά τινάζαμε το ζυγό της σκλαβιάς με ηρωισμούς και απίστευτες θυσίες, μάλιστα ενάντια σε δυνατούς καταχτητές. Τα λόγια: «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερης ζωής παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» είναι τα λόγια που φυτεύονται σε κάθε ελληνική ψυχή, από τα μαθητικά θρανία. ΄Έλληνας και λευτεριά είναι λοιπόν, δύο λέξεις που δεν χωρίζονται.

Κι΄ όμως ! Πολλοί πάρα πολλοί, ΄Έλληνες σήμερα είναι σκλάβοι. Είναι της αμαρτίας σκλάβοι. Μήπως είσαι και συ σκλαβωμένος από την αμαρτία ; Αισθάνεσαι μέσα σου δεμένος από τις αμαρτίες και τα πάθη σου, από τα οποία δεν μπορείς να λευτερωθείς ; Σε βασανίζει η συνείδηση σου επειδή κάνει το κακό και εναντιώνεσαι στον Θεό με τον τρόπο που ζεις;

Saturday the 16th. Copyright Greekphone.org