Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

Πόσο ελκυστική είναι η αγγελία! Αφορά κάθε ανθρώπινη καρδιά, γιατί ο άνθρωπος πλάστηκε για την ευτυχία, όπως το ψάρι για το νερό. Η πείρα μας όμως δίνει μια απελπιστική απάντηση. Οι άνθρωποι ζητούν αδιάκοπα την ευτυχία χωρίς ποτέ να την βρουν. Ακολουθούν διάφορες υποσχέσεις τρέχουν εδώ κι εκεί, αγωνιούν να αποκτήσουν και διαπιστώνουν πάντοτε ότι αυτό που βρήκαν, δεν είναι παρά μια σκιά. Δεν σταματούν όμως αδιάκοπα την αναζητούν. Διακρίνουν μερικές φορές κάποιο ομοίωμα της και τρέχουν, λαχανιάζουν, ξοδεύουν αλλά διαπιστώνουν ότι κι αυτή την φορά έκαναν λάθος στην αναζήτησή τους. Ετσι κυλάει η ζωή τους μ΄ ένα αδιάκοπο κυνηγητό της ευτυχίας αλλά και μια συνεχή διάψευση. Πού οφείλεται αυτό το γεγονός;

Πριν είκοσι περίπου αιώνες πολέμησε ένας για σένα, προτού ακόμη γεννηθείς. Πολέμησε ένα σκληρότατο αγώνα, έναν αγώνα στον οποίο τραυματίστηκε και έχυσε αίμα και προχώρησε ακόμη περισσότερο: “Πέθανε”! Ο αγώνας εκείνος ήταν για σένα! Εκείνος έχυσε αίμα για να κανονίσει τη τύχη της ψυχής σου! Αυτός ο ήρωας που σε είδε δια μέσου των αιώνων και σε αγάπησε, είναι ο Ιησούς Χριστός!

Σε κάθε εποχή, από τότε που δημιουργήθηκε ο άνθρωπος και μέχρι σήμερα υπήρξαν πάντοτε δύο κατηγορίες ανθρώπων. Οι ένοχοι κι΄ αυτοί που δεν είναι ένοχοι, οι λυτρωμένοι και οι αλύτρωτοι, οι αμαρτωλοί και οι άγιοι. Πάντοτε υπήρξαν δύο κατηγορίες. Αυτό θα πρέπει να σε προβληματίσει. Γιατί, πρέπει να ρωτήσεις τον εαυτόν σου σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκεις ; Είσαι λυτρωμένος ή δεν είσαι ;

Εμείς οι Έλληνες λατρεύουμε τη λευτεριά.              
 Η ιστορία μας το λεει, ότι στο παρελθόν σαν φυλή σκλαβωθείκαμε αρκετές φορές, μα ποτέ δεν μείναμε σκλάβοι. Κάθε φορά τινάζαμε το ζυγό της σκλαβιάς με ηρωισμούς και απίστευτες θυσίες, μάλιστα ενάντια σε δυνατούς καταχτητές. Τα λόγια: «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερης ζωής παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» είναι τα λόγια που φυτεύονται σε κάθε ελληνική ψυχή, από τα μαθητικά θρανία. ΄Έλληνας και λευτεριά είναι λοιπόν, δύο λέξεις που δεν χωρίζονται.

Κι΄ όμως ! Πολλοί πάρα πολλοί, ΄Έλληνες σήμερα είναι σκλάβοι. Είναι της αμαρτίας σκλάβοι. Μήπως είσαι και συ σκλαβωμένος από την αμαρτία ; Αισθάνεσαι μέσα σου δεμένος από τις αμαρτίες και τα πάθη σου, από τα οποία δεν μπορείς να λευτερωθείς ; Σε βασανίζει η συνείδηση σου επειδή κάνει το κακό και εναντιώνεσαι στον Θεό με τον τρόπο που ζεις;

 

Το ξέρεις, ότι βρίσκεσαι μπροστά στα μάτια του Θεού και θέλεις, δεν θέλεις είσαι υπεύθυνος για τη ζωή σου;

Η Αγία Γραφή λέει ότι ο Θεός σε δημιούργησε για τον Εαυτό Του. Θέλει να Τον δοξάζεις και να Τον τιμάς. ΄Οταν δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο του έδωσε μια εντολή αλλά και μια ευθύνη. Η ευθύνη που είχε ήταν να ακούσει τη φωνή Του. Το ίδιο είναι και με σένα. Η φωνή του Θεού έρχεται μέσα από το Ευαγγέλιο που σου χάρισε στη γλώσσα σου. Πρέπει να ξέρεις ότι η ευθύνη που έχεις είναι ανεξάρτητη από το αν την αποδέχεσαι ή την απορρίπτεις, την γελοιοποιείς ή την αποσιωπάς.

 

Ενας από τους πετυχημένους Δημάρχους που πέρασαν από την Ν. Υόρκη υπήρξε ο Λαγκουάρδια. Μάλιστα με το όνομά του ονόμασαν και το αεροδρόμιο της πόλης. Πριν να εκλεγεί Δήμαρχος υπήρξε Δικαστής.
Μια μέρα στο Δικαστήριο τού έφεραν ένα γέρο ρακένδυτο με την κατηγορία ότι είχε κλέψει ένα καρβέλι ψωμί από ένα αρτοποιείο. Απολογούμενος ο φτωχός γέρος είπε: «Κύριε Πρόεδρε δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Η οικογένειά μου πεινούσε». Ο Δικαστής αν και τον λυπήθηκε του είπε: «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να σε τιμωρήσω. Ο νόμος δεν κάνει εξαιρέσεις. Όποιος κλέβει άσχετα γιατί, πρέπει να τιμωρηθεί. Πρέπει να σε τιμωρήσω. Σε καταδικάζω λοιπόν σε 10 δολάρια πρόστιμο».
Μόλις είπε αυτό ο Δικαστής έβαλε το χέρι στη τσέπη του και βγάζοντας ένα χαρτονόμισμα 10 δολαρίων του είπε: «Να τα 10 δολάρια για να πληρώσεις το πρόστιμο σου. Πληρώνω εγώ το πρόστιμο σου».

Tuesday the 18th. Copyright Greekphone.org