(Χρόνος διαβάσματος: 9 - 17 λεπτά)

Αυτές τις ημέρες όλος ο χριστιανικός κόσμος γιορτάζει το γεγονός της γέννησης του Χριστού. Ας προσέξουμε να συνειδητο-ποιήσουμε πόσο μεγάλο είναι το γεγονός αυτό ώστε να ωφεληθούμε ψυχικά και πνευματικά από αυτό. Αλλιώς θα μείνουμε μόνο με την γιορτή, με την καλοφαγία και τα δώρα...

Ας σκεφτούμε, έστω σήμερα, πόσο συνταρακτικό και αξιοθαύμαστο είναι το γεγονός ότι ο Πλάστης Θεός, πήρε την ταπεινή μορφή του πλάσματος. Εκείνος που δημιούργησε όλο τον κόσμο, τα ορατά και τα αόρατα, έγινε ένας ταπεινός άνθρωπος και μάλιστα ο ταπεινότερος από τους ανθρώπους. Δεν διάλεξε να γεννηθεί σε κάποιο παλάτι, ή έστω σε κάποιο αρχοντόσπιτο. Γεννήθηκε κάτω από πάμφτωχες συνθήκες μέσα σε ένα στάβλο στην Βηβλεέμ! Αντί να κατακλιθεί σε κάποιο ζεστό παιδικό κρεβατάκι, σαν και τ’ άλλα παιδιά του κόσμου, κατακλίθηκε μέσα στη φάτνη των ζώων! Ο Χριστός πήρε την ανθρώπινη μορφή για να γίνει όμοιος με τους ανθρώπους. Να νιώσει τον ανθρώπινο πόνο, να ζήσει τα ανθρώπινα προβλήματα.

Όμως η κυριότερη αποστολή του ήταν να δώσει την ζωή του για την σωτηρία της ανθρωπότητας. Κάθε άνθρωπος χρειάζεται τον Χριστό και χρειάζεται σωτηρία, επειδή κάθε άνθρωπος είναι λόγω της ξεπεσμένης ηθικής φύσης αμαρτωλός και βρίσκεται σε έχθρα με τον Άγιο Θεό. Ο Ιησούς Χριστός έγινε εκπρόσωπος μας μπροστά στον Θεό, αντικαταστάτης μας μπροστά στη δικαιοσύνη Του, Λυτρωτής μας. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (κεφ. 3:16) διαβάζουμε: «Επειδή, με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί καθένας ο οποίος πιστεύει σ' αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή. (Ευαγγέλιον Ιωάννου κεφ. 3:16). Και ακριβώς αυτό ήταν το μήνυμα στον ύμνο των αγγέλων που ανήγγειλαν την γέννησή Του λέγοντας το «επί γης ειρήνη...».

Παρατηρούμε όμως, ότι τα λόγια αυτά των αγγέλων φαίνονται σε πολλούς ακατάληπτα και ανεφάρμοστα. Οπωσδήποτε δεν πραγματοποιήθηκαν αφού δεν υπήρξε ειρήνη επί γης σε όλους τους αιώνες που πέρασαν από τότε. Σφαγές, πόλεμοι, μια γη ποτισμένη με αίμα, χιλιάδες συνθήκες ειρήνης που δεν εφαρμόστηκαν. Σήμερα η οικονομική κρίση φέρνει παντού αβεβαιότητα και διαταραχή. Πρόσφατα έχουμε και πολέμους για την υποστήριξη της ειρήνης. «Και που είναι η ειρήνη επί της γης που είπαν οι άγγελοι;» ρωτούν πολλοί. Την απάντηση θα την βρούμε στα ίδια λόγια του αγγέλου που φάνηκε στους ποιμένες, και ο οποίος τους είπε: «Μη φοβάστε· επειδή, δέστε, σας φέρνω ένα χαρμόσυνο μήνυμα μεγάλης χαράς, [...] επειδή, σήμερα, στην πόλη τού Δαβίδ, γεννήθηκε σε σας σωτήρας, που είναι ο Χριστός, ο Κύριος.» (Ευαγγέλιον κατά Λουκά κεφ. 2:10-11). Και βέβαια, δικαιολογημένα χάρηκαν οι ποιμένες διότι από τις Γραφές γνώριζαν ότι θα ερχόταν από τον Θεό Σωτήρας, ο οποίος θα έδινε την ειρήνη του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων και την συμφιλίωση με τον Θεό. Όμως, η Ιουδαίοι απέρριψαν τον «Άρχοντα της Ειρήνης». Έτσι, η ειρήνη στην γη μας δεν πραγματοποιήθηκε. 

Χριστούγεννα λοιπόν, σημαίνει ότι ο Θεός έστειλε τον Υιό Του, Χριστό Σωτήρα, για να κάνει το έργον της συμφιλίωσης του ανθρώπου με τον Θεό. Έτσι, κάθε άνθρωπος μπορεί, πιστεύοντας στην θυσία του Χριστού, να έχει ειρήνη με τον Άγιο Θεό (δηλαδή ειρήνη της ψυχής, του πνεύματος και της συνείδησης). Μόνον τότε μπορεί ο άνθρωπος να έχει πραγματική ειρήνη στην καρδιά.

Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλη την τυπολατρεία, τις γιορτές και τις φωταψίες, πολλοί άνθρωποι έχουνε άγνοια της ειρήνης του Θεού και της αιώνιας σωτηρίας που χορηγεί ο Θεός δια του Χριστού, αφού ουσιαστικά απορρίπτουνε τον «Άρχοντα της ειρήνης», ή αδιαφορούνε γι’ Αυτόν. Πολλοί παραγνωρίζουν και αγνοούν την ουσία του γεγονότος και της σημασίας που αυτό έχει για την ευτυχία μας εδώ σ’ αυτή τη ζωή. Το χαρμόσυνο μήνυμα των αγγέλων αντηχεί ανά τους αιώνες στα αυτιά των ανθρώπων. Είναι ένα μήνυμα πραγματικό, αληθινό και πάντα επίκαιρο! Καλεί κάθε άνθρωπο να πιστέψει και να δεχτεί τον Χριστό, τον Άρχοντα της Ειρήνης. Ζήτησε τον Ιησού Χριστό στην καρδιά σου, ο οποίος σε αγάπησε τόσο πολύ ώστε ήρθε στη γη για να σου χαρίσει την ειρήνη την δική Του! Ο Ιησούς Χριστός λέει: «Ειρήνη αφήνω σε σας, ειρήνη τη δική μου δίνω σε σας˙ όχι όπως δίνει ο κόσμος, σας δίνω εγώ.» (Ιωάννης 14:27).

­