(Χρόνος διαβάσματος: 6 - 12 λεπτά)

 

Μεγάλωσα σ' ένα αγροτόσπιτο σ' ένα μικρό χωριό της Ελβετίας. Έχω 6 αδερφούς και μια αδερφή. Ο πατέρας μου ήταν ένας ευσεβής άνθρωπος. Κάθε μέρα μετά το πρωινό διάβαζε μερικά εδάφια από την Αγία Γραφή και προσευχόταν με μας. Τις Κυριακές πηγαίναμε εμείς τα παιδιά στο Κυριακό Σχολείο (Κατηχητικό). Ανατραφήκαμε με πολλή αυστηρότητα και ευσέβεια. Τίποτα δεν μας επιτρεπόταν. Ούτε μουσική pop, ούτε χορός, ούτε διασκέδαση μας ήταν προσιτά.

(Χρόνος διαβάσματος: 4 - 8 λεπτά)


Για να μπορέσεις να καταλάβεις τα πιο κάτω, πρέπει προηγουμένως να διαβάσεις από το ευαγγέλιο του Ιωάννη κεφ. 9/θ εδάφια 1-38. Είναι η ιστορία ενός δυστυχισμένου ανθρώπου που γεννήθηκε τυφλός. Οι γονείς του ήταν ανίσχυροι να τον βοηθήσουν, κι ο ίδιος ζούσε με την ελεημοσύνη των άλλων ανθρώπων. Oι μαθητές του Ιησού όταν τον είδαν, όχι μόνο δεν μπόρεσαν να τον βοηθήσουν αλλά δημιουργήθηκε μια απορία, που θέλησαν να την ικανοποιήσουν με το έρωτημα που έκαναν στον Ιησού. Αυτός φταίει που γεννήθηκε τυφλός ή οι γονείς του; Ο Ιησούς δεν τους απαντά άμεσα, αλλά τον θεραπεύει.Του δίνει το φως του.Τι έκανε ; Φανέρωσε τη δόξα του Θεού με την ενέργεια του, αλλά ταυτόχρονα τους φανερώνει και τη αδύνατη φύση, του ανθρώπινου αμαρτωλού "εγώ". ΄Ομως δίνει και μια εξήγηση σε κάθε άνθρωπο, ότι ο πόνος, η αρρώστια, η δυστυχία, δεν είναι απαράιτητο να συνδέεται με μια συγκεκριμένη αμαρτία του ανθρώπου. Αλλά δείχνει πολλές φορές τη δόξα του Θεού που σημαίνει τις θαυμαστές ιδιότητες τού χαρακτήρα Του. Ταυτόχρονα και την ανίσχυρη υπερηφάνεια του ανθρώπου να υποστηρίζει, ότι μπορεί να τα κάνει όλα.

(Χρόνος διαβάσματος: 4 - 7 λεπτά)


Υπέροχο θα ήταν αν μπορούσε κάποιος να πιστεύει για κάποιον άλλον. Οι γονείς για τα παιδιά τους, τα παιδιά για τους γονείς, για τους συγγενείς μας και ούτω καθεξής. Ενα τέτοιο πράγμα δεν συμβαίνει στο φυσικό κόσμο. Δεν συμβαίνει με τα άλλα πράγματα και στην υπόλοιπη ζωή μας βεβαίως. Αρρωσταίνω π.χ. εγώ, δεν πίνει το φάρμακο η γυναίκα μου, ούτε τρώει για λογαριασμό μου, ούτε αναπνέει για να μη κουράζομαι εγώ. Ο καθένας ενεργεί για λογαριασμό του, γιατί ο καθένας είναι ένα άτομο και μια προσωπικότης ξεχωριστή. Φυσικά δεν καταργείται η αλληλοεξάρτησης, την οποία μερικές φορές παρεξηγούμε. Ιδιαίτερα με τα πράγματα του Θεού πρέπει να το τονίσουμε, ο καθένας είναι υπόλογος και εξηρτημένος προσωπικά από τον Θεόν.

(Χρόνος διαβάσματος: 17 - 33 λεπτά)

 

Θα σε παρακαλούσα να διαβάσεις στο βιβλίο του Δανιήλ κεφ. ε 1-31 στη Αγ. Γραφή σου αν έχεις, την παρακάτω ιστορία ενός βασιλιά που δοκίμασε να παίξει με τα πράγματα του Θεού και απέτυχε. Πιστεύω πως θα σου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Το παλιό καιρό στη Βαβυλώνα, όταν ένας βασιλιάς ανέβαινε στο θρόνο, συνήθιζε να κάνει μεγάλο τραπέζι και να καλεί όλους που είχαν μεγάλα αξιώματα. Ετσι έκανε κι ο γιος του Ναβουχοδονόσορα ο Βαλτάσαρ, το 530 π.Χ. όταν ανέβηκε στο θρόνο της αυτοκρατορίας που κληρονόμησε από τον Πατέρα του. Κάλεσε χίλια άτομα και ανάμεσα τους, πολλές γυναίκες για το γλέντι του. Το κρασί απαραίτητο στοιχείο για το γλέντι άρχισε να τρέχει σαν νερό.΄Οταν ο Βασιλιάς ήρθε στο κέφι, στη ζάλη του, θυμήθηκε κάτι που προκάλεσε τη κρίση του Θεού. Ο πατέρας του όταν πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ έστειλε τον αρχισωματοφύλακά του να ξυλώσει το ναό και να πάρει κάθε τι που είχε αξία μέσα σ΄αυτόν. Μετέφερε λοιπόν στη Βαβυλώνα όλα τα αργυρά και χρυσά σκεύη που ανήκαν στον Θεόν και εν συνεχεία έβαλε φωτιά κι έκαψε το ναό. Τα σκεύη τα βάλανε μέσα σ ένα ειδωλαλτρικό ναό στη Βαβυλώνα .

(Χρόνος διαβάσματος: 2 - 3 λεπτά)


Για μια ακόμα φορά θα το υποστηρίξουμε. Η γυναίκα στεραιώνει την οικογένεια. Η γυναίκα σαν σύζυγος και σαν μητέρα. Και ας το ομολογήσουμε, πόσα χρωστάμε και στις δύο αυτές υποστάσεις της γυναίκας..

Η γυναίκα πήρε την αποστολή αλλά και την ευθύνη από τον Θεόν όχι μόνο να φέρει στο κόσμο το παιδί της, αλλά να το μεγαλώσει και να το ετοιμάσει για να το δώσει έτοιμο στη κοινωνία. Η μητέρα που έμαθε το ρόλο της γίνεται ο αφανής ήρωας μέσα στην οικογένεια. και στη κοινωνία. Εργάζεται καθημερινά και ακούραστα σε βάθος και αυτός είναι ο λόγος που δεν φαίνεται και δεν αποτιμάται η εργασία της.. Και χωρίς να το καταλαβαίνουμε αυτή είναι που στερεώνει τη κοινωνία. Και είναι η ίδια που δίνει και μέλη στην Εκκλησία.

(Χρόνος διαβάσματος: 2 - 4 λεπτά)

 

"Είμαστε μέσα στη τηλεόραση και όχι απέναντι της... το τηλεχειριστήριο δεν το κρατάμε εμείς, δεν το ελέγχουν τα χέρια και το μυαλό μας... το κρατάει το ίδιο το καθηλωτικό κουτί, ο μέγας πολτοποιός, δηλαδή το σύστημα παραγωγής και διακίνησης εικόνων, κοσμοειδώλων, απόψεων, αισθημάτων.
Κατά συνέπεια, είναι τουλάχιστον αφελές να διακηρύσσεται πως η λύση του δράματος είναι απλούστατα, ισοδύναμη με το πάτημα ενός κουμπιού.
Παντελής Μπουκάλας "Η Καθημερινή 2.2.99 1η σeλίδα"
Ολα τα παραπάνω, μαζί με το τίτλο, είναι λόγια του δημοσιογράφου ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΥΚΑΛΑ από την πρώτη σελίδα της Καθημερινής στις 2/2/99 και από το άρθρο με το τίτλο "O μέγας πολτοποιός"

­