Θεομηνίες

Εκτύπωση


ΠΟΛΕΜΟΙ, ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ, ΠΕΙΝΕΣ, ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ, ΣΕΙΣΜΟΙ.

Τι είναι αυτές οι μάστιγες που χτυπούν αλύπητα την ανθρωπότητα στις μέρες μας; Από πού προέρχονται; Ποιο σκοπό έχουν;
Σ' αυτά τα ερωτήματα μερικοί άνθρωποι δεν έχουν τι να απαντήσουν· τα θεωρούν σαν συμβάντα τυχαία, πολύ λυπηρά βέβαια, δεν βλέπουν σ' αυτά κανένα σκοπό, ούτε και καμιά ωφέλεια που μπορεί να προκύψει απ' αυτά. Βλέπουν μόνο τους πρώτους παράγοντες, δηλαδή, τα μικρόβια, τα ποτάμια, τα παράσιτα, τα ηφαίστεια· παραπέρα απ' αυτά δεν ξέρουν τίποτα. Αυτοί είναι οι υλιστές. 
Αλλά, αν ανοίξουμε τις Γραφές, εκεί που καθαρά και δυνατά αντηχεί η φωνή του Θεού μας θα μάθουμε αμέσως το μυστικό, θα φωτιστούμε, και θα μπορέσουμε να κερδίσουμε σωτήρια διδάγματα απ' αυτά τα οδυνηρά γεγονότα.
-Τι μας λεει λοιπόν η Γραφή γι' αυτά;

-Μας λεει ότι πίσω απ' όλα αυτά τα γεγονότα είναι το χέρι του Θεού. Χέρι οργισμένο, αλλά χέρι πατρικό! Το πείσμα των ανθρώπων να μη θέλουν να μετανοήσουν, η ασέβεια η αποστασία τους, αναγκάζουν τον Θεό να χρησιμοποιήσει τα σκληρά  μέσα αυτών των καμουτσιών, με μεγάλη Του φυσικά λύπη, για να επαναφέρει τον άνθρωπο σε μετάνοια και να ξυπνήσουν μ' αυτά όσο το δυνατόν περισσότεροι αμαρτωλοί. 

Καθώς ένας πατέρας, ύστερα από πολλές συμβουλές τις οποίες ο ατίθασος γιος Του περιφρονεί, αναγκάζεται στο τέλος να πάρει στο χέρι το ραβδί, να χτυπήσει, να απειλήσει, ν' αναστατώσει όλο το σπίτι, (ενώ γλυκιά αγάπη είναι κρυμμένη πάντοτε μες στην καρδιά του), για να σώσει το παραστρατημένο παιδί του και να το φέρει σε συναίσθηση· με όμοιο τρόπο και ο Θεός, ο Πατέρας που μας αγαπάει με άπειρη αγάπη, όταν βλέπει να περιφρονούν οι άνθρωποι τον Χριστό και τις γλυκιές προσκλήσεις του Ευαγγελίου, αναγκάζεται με μεγάλη Του λύπη να βάζει σε ενέργεια τα φοβερά και τρομερά μέσα των μαστίγων.
Οι υλιστές που δεν βλέπουν στις μάστιγες της ανθρωπότητας παρά μόνο τα φαινομενικά αίτια, μοιάζουν με το παιδί που τρέχει και πιάνει στα χέρια του το ραβδί με το οποίο έφαγε ξύλο απ' τον πατέρα του, και το περιεργάζεται και το ζυγίζει και το μετράει. Αυτή η έρευνα τίποτα δεν θα το ωφελήσει, αν δεν τρέξει στον πατέρα του, να του ζητήσει συγγνώμη, να του φιλήσει το χέρι και να αλλάξει διαγωγή, διαφορετικά θα φάει και δεύτερες και τρίτες και θα έχει άσχημα ξεμπερδέματα!! 
Ο Θεός που δεν λυπήθηκε το μονογενή Του Γιο για να κάνει αιώνια σωτηρία για χάρη του ανθρώπου, δεν σταματάει να φωνάξει στις Γραφές ότι η υπομονή Του και η ανοχή Του έχει όρια και ότι πέρα απ' αυτά η αγάπη Του αρπάζει στα χέρια της το μαστίγιο της οργής. 

ΠΩΣ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ
«Να, εγώ θα σας καταθλίψω μέσα στον τόπο σας, όπως καταθλίβεται η άμαξα γεμάτη από χειρόβολα. Και η φυγή θα χαθεί από το δρομέα, και ο ανδρείος δεν θα στερεώσει τη δύναμή του, και ο ισχυρός δεν θα διασώσει την ψυχή του, και ο τοξότης δεν θα μπορέσει να σταθεί και ο ταχύποδας να ξεφύγει και ο καβαλάρης να σώσει τη ζωή του· και ο γενναιόκαρδος ανάμεσα στους δυνατούς θα φύγει γυμνός κατά τη μέρα εκείνη, λεει ο Κύριος». (Αμώς 2: 13-16).
«Κανένας απ' αυτούς (τους αμετανόητους) φεύγοντας, δεν θα διαφύγει και κανένας απ' αυτούς  διασωζόμενος δεν θα διασωθεί. Αν σκάψουν μέχρι τον Aδη από εκεί θα τους αρπάξει το χέρι μου· και αν ανεβούν στον ουρανό θα τους κατεβάσω από κει. Και αν κρυφτούν στη κορφή του Καρμήλου, (όρος της Παλαιστίνης) από κει θα εξερευνήσω και θα τους συλλάβω· και αν κρυφτούν από τα μάτια μου στα βάθη της θάλασσας, εκεί θα προστάξω τον δράκοντα και θα τους δαγκάσει. Και αν πάνε σε αιχμαλωσία, από μπροστά από τους εχθρούς τους, από κει θα προστάξω τη μάχαιρα και θα τους θανατώσει· και θα στήσω τα μάτια μου επάνω τους για κακό, και όχι για καλό». (Αμώς 9: 2-4) 
«Η ημέρα του Κυρίου των δυνάμεων θα 'ρθει πάνω σε κάθε αλαζόνα και υπερήφανο, και επάνω σε κάθε υψωμένο· και θα ταπεινωθεί. Και επάνω σε όλα τα ψηλά βουνά κι επάνω σε κάθε ψηλό πύργο, κι επάνω σε κάθε περιφραγμένο τείχος, και το ύψος του ανθρώπου θα υποκύψει, και η έπαρση των ανθρώπων θα ταπεινωθεί, κι αυτοί θα μπουν στα σπήλαια των βράχων και στις τρύπες της γης, εξαιτίας του φόβου του Κυρίου και εξαιτίας της δόξας της μεγαλειότητάς Του όταν σηκωθεί για να κλονίσει τη γη». (Ησ. 2 : 12- 15, 17, 19).

Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ
Ενώ για τον αμετανόητο και ασεβή άνθρωπο απειλούνται οι φοβερότατες εκρήξεις της Θείας οργής, απ' την άλλη μεριά γι αυτόν που μετανόησε και συμφιλιώθηκε με τον Θεό, υπάρχουν οι πιο γλυκές και καθησυχαστικές υποσχέσεις, για όλη την περίοδο της οργής.
«Μη φοβάσαι· επειδή, εγώ σε λύτρωσα, σε κάλεσα με το όνομά σου· είσαι δικός μου. Όταν διαβαίνεις μέσα από τα νερά θα είμαι μαζί σου· και όταν περνάς μέσα από τα ποτάμια, δεν θα πλημμυρίζουν επάνω σου· και όταν περπατάς μέσα από τη φωτιά, δεν θα καείς ούτε θα εξαφθεί μια φλόγα επάνω σου. Επειδή, εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, ο Aγιος του Ισραήλ, ο Σωτήρας σου».(Ησ. 43: 1-3).
«Ο Θεός είναι καταφυγή μας και δύναμη, ετοιμότατη βοήθεια μέσα στις θλίψεις μας. Γι' αυτό, δεν θα φοβηθούμε κι αν η γη σαλευτεί, και τα βουνά μετατοπιστούν στο μέσον των θαλασσών· και αν ηχούν και ταράζονται τα νερά τους· και τα βουνά σείονται εξαιτίας της έπαρσής τους» (Ψαλ. 46:1-3).
«Αυτός που κατοικεί κάτω από τη σκέπη του Υψίστου, κάτω από τη σκιά του Παντοκράτορα θα διαμένει. Με τα φτερά Του θα σε σκεπάζει, και κάτω από τα φτερούγια Του θα είσαι ασφαλής· η αλήθεια Του είναι πανοπλία και ασπίδα. Από φόβο νυχτερινό δεν θα φοβάσαι, την ημέρα από βέλος που πετάει άσκοπα, από θανατικό που περπατάει στο  σκοτάδι· από όλεθρο, που ερημώνει μέσα στο μεσημέρι.  Μια χιλιάδα θα πέφτουν από τα αριστερά σου και  μια μυριάδα από τα δεξιά σου· όμως, εσένα δεν θα σε πλησιάζουν. Επειδή, τους αγγέλους Του θα προστάξει για σένα, για να σε διαφυλάττουν σε όλους τους δρόμους σου. Θα σε σηκώνουν επάνω στα χέρια τους, για να μην προσκόψεις το πόδι σου σε πέτρα». (Ψαλ. 91:1, 4-7, 11, 12).

«Θα γίνουν μεγάλοι σεισμοί κατά τόπους και πείνες και μεταδοτικές αρρώστιες και θα υπάρχουν φόβητρα... μη φοβηθείτε» (Λουκ. 21: 9-10). «Και οι τρίχες του κεφαλιού σας είναι όλες αριθμημένες· μη φοβηθείτε λοιπόν» ( Ματθ. 10:30).
Μελέτησε προσεχτικά ποια είναι η θέση του αμετανόητου και ποια είναι η θέση του πιστού. Διάλεξε τη σωτηρία· μην αναβάλλεις γιατί ο Θεός δεν αφήνει τις ευκαιρίες για πάντα. «Τώρα, όταν ακούσεις τη φωνή Του μη σκληρύνεις την καρδιά σου» (Εβρ. 3:7, 15).